در ادامه داستان «بخریم یا نخریم» که سال هاست در آفتابگردان داشته ایم، تجربه یک خرید جدید را بیان کنم: تقریباً تنها ابزار دیجیتال که نخریده بودم، یک ساعت هوشمند بود! از سال ۹۳ که در مطلب «آیفون ۶ (iPhone 6) و ساعت اپل (Apple Watch) بخریم یا نخریم؟» گفته بودم که اپل ساعت هوشمندش را معرفی کرد و گفته بودم که من شک دارم که این ساعت ها از نظر باطری بتوانند قابل اعتماد باشند، ۸ سال است که منتظر هستم که شرایط مناسب برای خرید این ساعت ها فراهم شود و یکی بخرم. البته که گفته بودم که یک ساعت نیمه هوشمند، ۱۸ سال است که با من است و هنوز هم خیلی خوب کار می کند؛ آن زمان که هنوز گوشی هوشمند نیامده بود، این ساعت برای من در طول مسافرت ها سخنرانی یا صداهای آموزشی در ماشین پخش می کرد، صداهای کلاس ها را ضبط می کرد و به عنوان یک فلش، اجازه می داد که ۴ گیگابایت داده همیشه همراهم باشد: اما از محصولات اپل که بگذریم که پیش از این گفته ام که با وجود محصولات آندرویدی، خرید آن ها این روزها یک حماقت به تمام معنا است، بهترین ساعت بازار، طبیعتاً Galaxy Watch است. من از همان نسخه اول، هر بار این محصول را به سبد خریدم اضافه می کردم که بخرم اما وقتی نظرات افرادی که خریده بودند را می خواندم، ناامید و پشیمان می شدم. تا نسخه ۴، متأسفانه باطری این ساعت ها به شدت ناامیدکننده بود؛ اما در مورد نسل پنجم، نظرات کاملاً متفاوت بود؛ بنابراین یکی را با قیمت ۷ میلیون تومان خریدم: در یک کلام: انصافاً باید به خاطر طراحی چنین چیزی به بشریت و به سامسونگ تبریک گفت! هر آنچه که از یک کامپیوتر در این ابعاد انتظار می رو

سال ۹۳ بود که مطلب «نام روزهای انگلیسی به چه معناست و از کجا آمده؟» را ارسال کردم. حالا بد نیست این مطلب که در جایی دیدم را اینجا هم داشته باشیم که مجموعه مان کامل شود... (ظاهراً نویسنده مطلب زیر، علی شریفی زارچی است) ۱) عجیب نیست چرا طول ماه های میلادی این قدر بی نظم است؟ بعد از ژانویه ۳۱ روزه، فوریه ۲۸ روز دارد، ژولای و آگوست متوالی ۳۱ روز دارند، اکتبر با واژه Oct (عدد ۸) هم خانواده است ولی ماه دهم است، و...؟ ۲) بیش از ۲۰۰۰ سال قبل تقویم رومی ۱۰ ماه داشت: شروع تقویم ماه March هم نام Mars، خدایگان جنگ در فرهنگ روم باستان بود. جالب اینکه هم اکنون March با نوروز منطبق است. ماه دوم April به معنی عدد ۲ بود. ماه سوم May هم نام Maia، الهه رشد گیاهان بود، درست هنگامی که درختان شکوفه می کنند. ماه چهارم June از نام Juno ملکه خدایان روم بود. اما نام اصلی ژولای Quintilis به معنی عدد ۵ بود. ماه ششم هم به جای آگوست Sixtillia (عدد ۶) نام داشت. نام ماه های بعد هم صرفا شماره آن ماه بود: September=Seventh October=Oct=Eighth November=Ninth December=Tenth ۳) رومی ها سپس دو ماه به انتهای تقویم افزودند:  ماه January هم نام Janus، خدایگان شروع و پایان ماه February هم نام جشن Februa که برای خوشامدگویی به سلامت و باروری برگزار می شد. ۴) ماه ها منظم و یکی در میان ۳۱ و ۳۰ روز بودند: March 31 April 30 May 31 June 30 ... January 31 فقط ماه February در انتها ۲۹ روز بود. در این هنگام همه چیز طبیعی و منظم به نظر می رسید تا اینکه دو اتفاق تاریخی نظم تقویم را به هم ریخت: ۵) با حکومت ژولیوس سزار Julius Caesar رو

یکی از چیزهایی که در باغداری تجربه کردم، تهیه انواع خوردنیها از میوههای باغ بود. به خصوص وقتی با انبوه یک میوه طرف هستید که نمیشود همه را خورد و میرود که بگندد. مثلاً یک درخت زالزاک قرمز داشتیم که هر سال خیلی آن را تحویل نمیگرفتیم و زالزاکها روی درخت میماند تا خشک میشد. درخت زالزاک معمولاً خیلی پربار است (نزدیک ده کیلو بار از یک درخت میشود چید). امسال در اینترنت جستجو کردم و دیدم که میشود سس زالزاک تهیه کرد! دست به کار شدم... تهیه آن مانند تهیه سس گوجه و یا لواشک آلو است. همه را در آبجوش بریزید و اجازه دهید آنقدر بپزد تا نرم شود. سپس کمی که خنک شد، همه را از یک سبد فلزی عبور دهید و با دست به سبد بکشید تا گوشت آن از هسته جدا شود و وارد قابلمه زیر سبد شود. همین! سس شما آماده است. با توجه به اینکه ظاهراً زالزاک مزاج گرم و تر متمایل به اعتدال دارد، میشود در غذاهایی مثل ماهی که سرد هستند استفاده کرد. طعم آن هم نه ترش است و نه شیرین... امسال سس انار هم با همین روش درست کردیم؛ فوقالعاده شد. به عنوان یک چاشنی غذا میشود همراه غذا خورد. موفق باشید؛حمید رضا نیرومند

این جمله را دانشجوها در کلاسهای برنامهنویسی زیاد از من میشنوند: بعد از یادگیری دستور if ... else شما برنامهنویس به حساب میآیید و باید بتوانید هر مسألهای در عالم را حل کنید (یک جمله مهم و پرتکرار دیگر از من: برنامهنویسی، کدنویسی نیست؛ بلکه «قدرت حل مسأله است»). بعد از آن مفهوم، به switch و حلقهها و توابع و آرایهها و... میرسیم. این مفاهیم هیچ چیزی به برنامهنویسی اضافه نمیکنند؛ بلکه فقط یک چیز کم میکنند: تکرار کد. بنابراین هر چه برنامهنویسی پیشرفت کرد، فقط یک چیز تغییر کرد: تکرار کمتر شد! همین و بس! نتیجه اینکه: هر چه سطح شما در برنامهنویسی بالاتر میرود باید تکرار کدهایتان کمتر و کمتر شود و کدهایتان کوتاهتر شود. حالا فعلاً بعد از ۲۰ سال برنامهنویسی، به این مرحله رسیدم: این ویدئو را ببینید: باور میکنید در این ویدئو در کل فرمهایی که میبینید و یعنی در کل پروژه، من فقط یک بار کد یک فیلد را نوشتهام؟ مثلاً فقط یک بار در کل پروژه کد تگ input type=text نوشته شده، فقط یک بار در کل پروژه کد تگ textarea نوشته شده و هر تگ دیگری... سیستم به طور خودکار از دیتابیس فیلدها را میخواند و برایشان فرم میسازد و همینطور لیست و ویرایش و آپلود و... در کل پروژ فقط یک بار کد لیست و حذف نوشته شده! ممکن است بپرسید سیستم چطور میفهمد مثلاً فیلد عنوان را باید input type=text روی فرم نشان دهد اما مثلاً فیلد شاخهها را به صورت لیستی از شاخههایی که در فلان جدول تعریف شده؟ یا فیلد شرح را به صورت textarea همراه با ادیتور و یکی را بدون ادیتور، یا یک تاریخ را فارسی نشان دهد، یکی را انگلیسی و...؟ خوب، این یک نوع طراحی ابتکاری است که من آن را DBBD یا DataBase-Based Design یا «طراحی مبتنی ب